Ana sayfa / Ürün:% s / Ateş çukuru / İçerik

Ürün:% s

12 Volt Pelet Sobası

Parçacık nedir? Pelet yakıtlar, yenilenebilir, temiz yanan ve uygun maliyetli bir ev ısıtma seçeneği olarak dünya çapında giderek daha fazla önem kazanıyor. Bu, genellikle odun israfı olan -- yenilenebilir bir biyokütle ürünüdür. Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki milyonlarca insan, ayaklı sobalarda, şöminelerde, fırınlarda ve kazanlarda ısınmak için odun peletleri kullanıyor. Peletler endüstriyel uygulamalarda ve enerji üretiminde kojenerasyon projelerinde kömüre alternatif veya tamamlayıcı olarak kullanılabilir. Okul ve hapishane gibi büyük yerlerde ısınma amaçlı odun peleti yakıtı kullanmak da mümkündür. Peletler tüm dünyada yapılır ve aktif olarak sınır ötesi ticareti yapılır. Kısacası, pelet yakıtlar milyonlarca atığı enerjiye dönüştürmenin bir yoludur. Yakacak odun, odun peletleri, talaşlar, atık kağıtlar ve diğer birçok tarım ve yan ürün enerji üretimi için kullanılabilir ve hepsi biyokütle yakıtlarıdır. Biyokütle ile ilgili en çarpıcı şey yenilenebilir olmasıdır. Partikül yakıtlar, önemli bir tutarlılığa ve yakıt verimliliğine sahiptir ve bu da partikül emisyonlarının küçük bir kısmını oluşturur. Partikül brülörleri, en düşük partikül emisyonları için tüm katı yakıt brülörleri ile donatılmıştır. Uygun tarımsal yönetim ile biyokütle neredeyse sınırsızdır ve fosil yakıtlardan daha istikrarlı bir fiyata sahip olduğu kanıtlanmıştır.

Soruşturma göndermek

Hızlı Teslimat
Kalite güvencesi
7/24 Müşteri Hizmetleri

ürün tanıtımı

İsveç, Avrupa

Biyokütle peletlerinin enerji üretimi için kullanılması, enerji krizinden sonra fosil yakıtlara alternatiflerin arandığı 1970'lere kadar uzanıyor. Bu zamana kadar, hayvan yemi peletleri üretmek için kullanılan teknikler, daha yoğun ahşap malzemelere uyacak şekilde geliştirildi. İsveç, önde gelen kereste endüstrisi, artan enerji bağımsızlığı arzusu ve çevre korumaya olan bağlılığı nedeniyle bu endüstrinin öncülerinden biridir.

İsveç'te odun peleti üretimi, 1970'lerin sonunda Mula'da bir pelet tesisi kurma kararıyla başlatıldı. Tesis Kasım 1982'de üretime başladı, ancak kısa süre sonra maliyetler bütçelenenden çok daha yüksek olduğu için sorunlarla karşılaştı. Ekipman, sıvı yakıtlı kazanı pelet yakıtlı kazana değiştirmek içindir. Ancak verimlilik düşüktür ve bunun tek nedeni parçacıkların kalitesiz olmasıdır. İlk yılda hammadde ağırlıklı olarak ağaç kabuğuydu. Parçacıklı kül içeriği genellikle yüzde 2.5-17'dir. Mura fabrikası 1986'da kapandı.

1984 yılında Vargarda'da bir pelet fabrikası kuruldu ve 1989'da kapandı. Tesisin son sahibi Volvo Group'tu. 1987 yılında Kil'de yıllık 3,000 ton kapasiteli ilk kuru madde peletleme tesisi kuruldu. Tesis halen faaliyette ve İsveç'teki en eski ticari kimyasal tesis.

1990'ların başında, İsveç hükümeti fosil yakıtları vergilendirmek için bir teklifte bulundu. Aynı zamanda karbondioksit emisyonlarını da sınırlar. Kısa vadede, fosil yakıtları yakmak kârsız hale gelir ve enerji açığını doldurmak için biyoyakıtlar devreye girer. Bu, odun peletlerinin kullanımında hızlı bir artışın başlangıcına işaret eden bir dönüm noktasıydı.

Avrupa'nın başka yerlerinde de benzer temiz enerji girişimleri ortaya çıkıyor. Sonuç olarak, Avrupa biyokütle peletlerinin tüketiminde bir lider haline geldi. Peletler, benzinin bir benzin istasyonuna beslenmesine benzer şekilde, kamyonla teslim edilebilir ve doğrudan konut depolama alanında depolanabilir. Konut ısıtmasına ek olarak, artan sayıda Avrupa elektrik santrali, diğer endüstriyel uygulamaların yanı sıra elektrik üretmek için biyokütle parçacıkları kullanıyor.